Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 68619
تاریخ انتشار : 27 بهمن 1393 11:27
تعداد بازدید : 782

جشنواره فیلم فجر- روز دهم

گزارش اجمالی از فیلم های اکران شده در روز دهم سی و سومین جشنواره فیلم فجر

روز آخر اکران های جشنواره است، همیشه آخرین ساعات بد و تلخ و دلگیرند، فضای سالن برج نیز اینچنین دلگرفته است. نامزدهای سیمرغ همه بخش ها اعلام شده اند و قطعا فیلمهای امروز در ردیف هیچکدام از جوایز نیستند، همین دلیل خوبی برای خالی بودن سالن و ندیدن فیلمهاست، تقریبا دو سوم سالن خالیست و خبری از تهیه کنندگان و کارگردانان و بقیه هنرمندان نیست ، عده ای معدودی از اصحاب رسانه و چندتن از عوامل خود فیلم حاضرین در سالن همایش هستند و حتی برای دیدن فیلمی از بهروز افخمی نیز سالن پر نمی شود.

فیلم اول «روباه»
ساخته بهروز افخمی
بخش سودای سیمرغ


فیلم روباه مثلا قرار است فیلمی استراتیژیک محسوب شود، فیلمی درباره عملیات تروریستی اسرائیل در ایران توسط جاسوسی که گفته می شود برادر شخص نتانیاهو است.

در فیلم از اوباما و نتان یاهو تا قاسم سلیمانی اسم برده می شود، اما آیا فیلم به قد و قواره این اسمها هست؟!
با دیدن فیلم یاد شخصیت افغانی یکی از سریالهای طنز افتادم و دیالوگ معروفش؛ (در خانه نشته بیدم دیدم تیلیفونوم زنگ ز گفتم کیسته؟ گفت نتانیاهو هسته...)
روابط و شخصیتها بسیار ساده و پیش پا افتاده ترسیم می گردد، مسئله برای فیلمساز و شخصیتها و به طبع مخاطب اصلا جدی نمی شود و انگار همه چیز شوخی است و همه درحال بازی هستند. شحصیتها اینقدر معمولی و دم دستی طراحی شده اند که به هیچ وجه قابل باور نمی شوند، شخصیت جاسوس در فیلم نهایتا یک کلاه بردار را می ماند نه جاسوس تکاور کار آزموده! و مامور وزارت اطلاعات نیز همچنین!
فیلم کاریکاتوری طنزواره از فیلمهای جاسوسی است؛ موقعیتهای طنز ایجاد شده بی مزه است و برعکس موقعیتهای که باید جدی باشد خنده را بر لبان مخاطب می نشاند.

شاید عده ای بگویند فیلمساز مسئله را اینقدر ملموس و پیش پا افتاده نموده تا بگوید اینها در همین نزدیکی ما هستند ادمهای معمولی و قابل لمس، اما این دیدگاه به طنز شدن فیلم و کاریکاتوری شدن شخصیتها انجامیده.
روباه نه فیلم سرگرم کننده مخاطب پسند است و نه فیلم جدی که بشود روی آن حساب باز کرد.


فیلم دوم «چاقی»
ساخته راما قویدل

بخش نگاه نو


«کنار گذاشتن هوس ها، سخت ترین کار دنیا»
چاقی را شاید بتوان تنها فیلم مردانه ژانر اجتماعی در میان انبوه فیلمهای زنانه این جشنواره دانست.البته آنهم نه کاملا مردانه.
فیلم قصه مردیست که مدتیست از چاقی رنج می برد و تصمیم گرفته این هوس پرخوری را کنار بگذارد،او که شغلش صداگذاری در سینماست از طریق صدای نریشن یک زن عاشق او (که اتفاقا دوست دختر بهترین رفیقش است) می شود. مرد از طرفی عاشق خانواده اش است و وقتی متوجه واکنش منفی دختر و همسرش می شود، رابطه اش را کنار می گذارد. کنار گذاشتن هوس بوجود آمده باعث روی آوردن دوباره اش به پرخوری می شود.
اما سریع نشان دادن روند عاشق شدن و پشت سرهم کادو دادن ها، فیلم را در حد یک ملودرام سطحی، پایین می آورد. کاش فیلمساز با ظرافت بیشتری به این نکات می پرداخت.

محافظت از از روابط کانون خانواده و مواظبت از رفتارهای خارج از محیط خانواده، مسئله اغلب خانواده های شهر نشین است، مسئله ای هشدار دهنده که گاه بی توجهی به آن موجب ایجاد مشکلات عدیده ای خواهد شد.


فیلم سوم «فرار از قلعه رودخان»
ساخته غلامرضا رمضانی

سودای سیمرغ


یک فیلم نوجوانانه از بچهایی که به اردوی شمال می روند اما رفتن به دریا به اجبار مسئولین از برنامه آنها حذف می گردد، و بچه هاراهی قلعه رودخان می شوند،اما چندنفراز بچه ها پنهانی سمت دریا می روند؛ در این میان اتفاقهایی که برای آنها می افتد از جمله برخورد با دزدها موقعیت های بامزه ای را بوجود می اورد.

قلعه رودخاان فیلمی قصه گو و شیرین است. قصه ها و موقعیت های ایجاد شده و تقسیم بار ماجرا بر شخصیتهای فیلم درست صورت گرفته و برای مخاطب نوجوان جذاب و سرگرم کننده است.


فیلم چهارم «انیمیشن مبارک»
ساخته محمدرضا نجفی امامی

بخش خارج از مسابقه


سبک رئال انیمیشن مبارک که به سبک (وروجک وآقای نجار) ساخته شده جزء سخت ترین سبک های انیمیشن است. اما مبارک در این زمینه موفق است. انیمیشن مبارک از نظر فنی قدم رو به جلوی بزرگی برای انیمیشن ایران است، آناتومی و انمیت بسیار خوب و قابل باور است. دکوپاژ  صحنه های واقعی و سپس سوار کردن انمیشن ها برآن کارگردانی خوب و قوی را می طلبیده که نجفی به خوبی از عهده آن بر آمده است.
قصه و روایت نیز با تمام کاستی ها مناسب کودک است و هر چند در طرح و توطئه داستان و طراحی کارکترها و شخصیت پردازی دارای اشکالات وجود دارد اما باعث از بین رفتن فیلم نشده و فیلم انیمیشن مبارک سرپاست.

پرداختن به اساطیر افسانه ای ادبیات ایران و نگاهی متفاوت به شخصیتهای شاهنامه امتیاز مهم این انیمیشن است، البته در فیلم معرفی این شخصیتها اندکی لنگ می زند، اما مبارک قدم اول خوب و میمونی است، که امید می رود ادامه آن به خلق انیمیشنهای قدرتمند تری منجر شود.

ثبت شده توسط : مصطفی سیدآبادی

نظر شما



نمایش غیر عمومی

تمامي حقوق اين سايت متعلق به دانشکده صدا و سيما قم است.